هر نیروی سیاسی جهت تحمیل خود به حاکمیتهای اقتدار گرا نیازمند ابزارهایی است که بتواند موازنه ی قوا را تغییر دهد. "ابزار" قدرت جناح اقتدارگرا مشخص است "ابزار" قدرت اصلاح طلبان چیست?

نيروهای سياسی حاضر در حزب مشارکت به چند گروه متشکل از "دولتمردان و تکنوکرات ها"، طرفداران چپ سنتی و يا به عبارتی چپ "خط امامی" و "نيروهای پيشرو" که دسته اخير مطالبات مدنی را به شيوه ای راديکال تر بيان می کنند تقسيم می شوند. به نظر می رسد بعد از خروج جبهه

حرکت فعالين دانشجويی به سمت ترميم رابطه با بدنه و سازماندهی تشکيلاتی از طريق توجه به مشکلات صنفی و دفاع از حقوق و آزادی های آکادميک در کنار تبديل کردن دانشگاه به فضايی برای گفتگو و "پارادايم سازی" می تواند نقشه راه را پيش روی دانشجويان قرار دهد

در حال حاضر بنابر وضعيتي که جنبش دانشجويي با آن روبه رو است و مشکلات و محدوديت هايي نظير افزايش هزينه فعاليت هاي دانشجويي، ريسک بالاي هر گونه تحرک جمعي منتقدانه در دانشگاه ها، توان محدود تشکيلاتي، محدوديت تشکل هاي تحول خواه در فضاي جنبش دانشجويي و سا

. هرگاه دانشجویان به اتخاذ سازوکارهایی که با مشی و هویت دانشجویی تناسب نداشته، دست زده،جنبش دانشجویی با آسیب جدی مواجه شده است. بنابراین در شرایط فعلی که فشارهای فراوانی بر حوزه دانشگاه وارد می‌شود، دانشجویان باید با انتخاب شیوه‌های نوین و غیرخشونت‌آ

همان طور که زماني در دهه 50 در دست گرفتن کتاب هاي شريعتي يک جور ژست روشنفکري بود. اين مدگرايي هنوز هم رواج دارد، يعني اينکه مثلاً عده يي با همان روحيات خاص روانشناختي به سروش فحش مي دهند و از سيدجواد طباطبايي ستايش مي کنند و هکذا. در حالي که همه اين

ما در جامعه ي ايران با جريانهاي سياسي متعددي مواجه هستيم که در راه تحقق دموکراسي و حقوق بشر مي کوشند ، در عين حال هيچ يک از اين جريانات سياسي از يک تفکر استراتژيک که مبتني بر خواست دموکراسي و حقوق بشر باشد بهره مند نيستند. در واقع اگر مسئله ي ما گذار

جنبشهای اجتماعی در ایران نباید– خصوصا در مرحله ی کنونی- در تخمین میزان توانایی خود دچار توهم شوند. واقع بینی و پرهیز از بلند پروازیهای بی پایه و شعار زدگی برای فعالین جامعه ی مدنی از این رو ضروری است که هر گونه اشتباه در تخمین تواناییهای «خود» و محاس

دانشجويان با متمرکز کردن تمامي هم خود براي حصول آزادي هاي آکادميک، ايجاد و گسترش عرصه عمومي و خلق فضايي جهت گفت وگو ميان جريانات فکري متفاوت بيش از آنچه در سراب آرزوهاي بزرگ مي توانند بيابند، خواهند يافت. دانشجويان با روگرداني از قدرت (در وجه سياسي آ

حقوق بشر با توجه به گستره ی خود می تواند محملی باشد جهت نزدیکی تمامی نیروهای دموکراسی خواه و بستری باشد برای همبستگی جنبشهای مختلف اجتماعی که به جرئت می توان گفت مطالبات اصلی همه ی آنها ذیل عنوان حقوق بشر قابل صورتبندی است. از این رو اگر بخواهم این ب

تفاوت دانشجويان سياسي و دانشجويان عادي احتمالاً از دو زاويه قابل بررسي است؛ اول اينکه دانشجويان فعال سياسي نوعي آرمانخواهي دارند که منجر به آشنايي آنها با نظريه هاي فلسفه سياسي مي شود و در اين نقدها و بررسي ها مي توان آنها را خبره در نظر گرفت، بنابراين دا

دفتر تحكيم وحدت در حال‌حاضر در دوران گذار از رويكرد حزبي گذشته خود و استقرار يافتن در عرصه مدني ايران است. خارج شدن از ساختار سياسي و نداشتن نگاهي معطوف به قدرت با جايگزيني فعاليت در عرصه مدني، دفتر تحكيم را با تعليق استراتژي در اين دوران گذار مواجه

جنبش دانشجویی در ایران به دلیل مجموعه تحولات سیاسی پس از انقلاب و رویکرد حاکمیت نسبت به این جنبش در دفتر تحکیم وحدت تجسم یافته است و در واقع به آن فروکاسته شده که این امر ویژگی هایی را بر این تشکل تحمیل کرده و آسیب پذیری آن را افزایش داده است. راهکار

ديگر هيچ مقام اصلاح طلبي به دانشجويان نخواهد گفت كه شما با رفتارهاي اعتراضي خود فضا را براي فعاليت هاي اصلاح طلبانه در ساختار قدرت تنگ خواهيد كرد و از اين روي به تاسي از همان مثال: "فرد را به دنبال نخود سياه فرستادن" دانشجويان رابه دوري از سياست و