پایان دهه ۶۰ و آغاز دهه 70 را باید طلیعه لیبرالیزه‌شدن فضای فكری كشور محسوب كرد، از آنجایی دفتر تحكیم وحدت تنها تشكلی بود كه اجازه فعالیت در دانشگاه‌ها داشت، موج این لیبرالیزاسیون در دانشگاه‌ها از این تشكل دانشجویی آغاز شد

شايد بهتر باشد هر کس يا هر گروهي که از اصلاحات حرف مي زند منظور خودش را از کاربرد اين واژه ‏توضيح دهد تا هر کسي از ظن خود يار "اصلاحات" نگردد. به هر حال تحولخواهان در ايران بي توجه به ‏اين طعن و تحقيرها(که چون از جانب دوستان است گاه دل مي شکند)، خواس

يکي از دهها نمونه ي اين "آزادي مطلق" حکومت در برخورد با منتقدين و دگر انديشان، "چنگيزي ها" و ‏‏"سرهنگي هاي فرهنگي" کميته هاي انضباطي و روساي انتصابي دولت نهم - با سوابق امنيتي و نظامي- در ‏دانشگاههاي کشور است؛ يک روز رييس بدنام دانشگاه علامه صراحتا ا

توجه به حقوق اقلیتهای قومی،زبانی،مذهبی ، دینی و... در جامعه ی متکثری مانند ایران باید مورد توجه جدی فعالین دموکراسی خواه باشد. بدون تضمین تام و تمام حقوق همه ی این اقلیتها دموکراسی بی معنا خواهد بود حقوق بشر چیزی نیست جز رعایت حقوق اقلیتهای متفاوت و

طی سه دهه ی اخیر فعالین حقوق بشر در داخل ایران به دلیل حساسیت شدید برخی نهادهای امنیتی و مذهبی کمتر به بحث دفاع از حقوق بهاییان در ایران نزدیک شده اند و حتی در اندک مواردی که دفاعی از حقوق این اقلیت تحت ستم صورت گرفته

با نزدیک شدن به موعد انتخابات ریاست جمهوری سال آینده جبهه ی مشارکت بار دیگر نشانه های روشنی از تصمیم گیری بر مبنای همان سیکل معیوب تحلیلی و عدم خلاقیت سیاسی را از خود بروز داده است. طرح یک طرفه و عجولانه ی نامزدی محمد خاتمی برای انتخابات بدون پاسخ دا

فعالين حقوق بشر داخل کشور گروگان حاکميت هستند همانطور که تمامي مردم ايران و حقوقشان به صورت گروگانان اين حکومت در آمده اند. حالا اين گروگانها گاهي به زندان مي روند، گاهي اعدام مي شوند، گاهي زير شکنجه جان مي دهند يا اگر دانشجو باشند ممنوع الورود مي شو

بازداشت تعداد قابل توجهي از فعالين دانشجويي در يک ماه گذشته از جمله دو عضو شوراي مرکزي دفتر ‏تحکيم وحدت(بهاره هدايت و محمد هاشمي) و برخي ديگر از فعالين دانشجويي نظير علي قليزاده، مجيد ‏اسدي، سلمان سيما، علي صابري و مهدي خدايي بار ديگر معضل بازداشتهاي

فضای دانشگاه به دلیل وجود برخی تضمینها عرصه ای می شود برای بیان رادیکال مطالبات دموکراسی خواهانه. فی المثل دانشگاه تنها جایی است که می شود در آن تجمع برگزار کرد و علیه سیاستهای دولت شعار داد! این مسئله به توهم وجود یک جنبش دانشجویی قدرتمند دامن می ز

هنوز 9 سال از آن جنایت ضد انسانی نگذشته که برخی با وقاحتی مثال زدنی سعی در لاپوشانی این جنایت و حتی معکوس سازی آن وقایع را دارند. روند باژگونه سازی وقایع 18 تیر البته از همان نخستین ماههای پس از آن و با تبرئه ی همه ی متهمین آن پرونده و عدم محاکمه ی ه

آیا آقای لاریجانی تغییر ماهیت داده؟ شواهد اما حاکی از آن است که این لاریجانی همان لاریجانی است و به همبن جهت هنوز هم محرم تمامی مراکز اصلی قدرت در ایران محسوب میشود. حرفهایی از این دست که لاریجانی "عاقل" تر و " عالم" تر از احمدی نژاد است نیز حتی به ف

آیت الله العظمی حسینعلی منتظری از حمله شخصیتهای بحث برانگیز تاریخ معاصر ایران است. نظرات در مورد ایشان متفاوت و حتی متضاد است .بخشهایی از اپوزیسیون ایران ایشان را به خاطر نقشی که در پروراندن نظریه ی ولایت فقیه داشته اند مورد انتقاد قرار می دهند و هم

دیپلماسی “تهاجمی” جمهوری اسلامی که پیش از این به عنوان اصلی راهبردی در مواجهه با فشارهای بین المللی از سوی مقامات عالیرتبه ی نظام اعلام شده بود گویا تنها به چالش تهران و غرب بر سر برنامه های هسته ای حکومت ایران منحصر نمی شود. به کارگیری دیپلماسی تهاج

شايد رقت انگيز ترين بخش داستان تراژيک "مرگ اصلاحات" جد و جهد بليغي باشد که برخي گروهها براي مصادره ي معنا و مفهوم "اصلاح طلبي" و در انحصار گرفتن آن انجام مي دهنددرواقع گروههايي که سابقا ًً درجبهه ي دوم خرداد و امروزه در جبهه ي اصلاحات مجتمع شده اند ب

روحانيت مستقل اگر مي خواهد زير بار اين فشار کمر راست کند بايد متفتن اين نکته باشد که ‏سرکوب او بخشي است از" پروژه ي سرکوب عمومي" در جامعه. سرکوبي که دامن زنان، کارگران، ‏دانشجويان، معلمان و حتي مردم کوچه و بازار را گرفته است. سرکوبي که به نام دين انج

به عقيده ي نگارنده فيلم مذکور فاقد هر گونه ارزش هنري و محتوايي است. سازنده ي ‏فيلم کوشيده با مونتاژ تصاويري ازقرآن و تلفيق آن با عملياتهاي تروريستي که توسط گروههاي تندروي ‏اسلامي صورت مي گيرد انگاره ي "قرآن به مثابه مروج ترور" را القا کند و معتقدين

دلم می سوزد نه برای عبدالکریم سروش که بیشتر برای بهاءالدین خرمشاهی و مجید مجیدی که روزی نه در دادگاه که در پیشگاه وجدان عمومی، باید پاسخگوی این موضع خویش در همصدایی با بنیادگرایان دینی برای تکفیر یک روشنفکر باشند. چگونه سازنده ی «رنگ خدا» توانست یک ر

مهمترین نقطه ی قوت جنبش زنان و فعالین کمپین حرکت در بستر اراده ای اخلاقی است که آنها را به روح این جامعه ی بی روح تبدیل کرده،از این نقطه ی قوت نه فقط به خاطر زنان که به خاطر همه ی جامعه ی ایران می بایست محافظت کرد.ارتباط چهره به چهره ی مردم با «روح ج

دعوای حاضر در سطوح بالایی هرم، دعوا برای سهم بیشتر از «رانت» قدرت است. در چنین هسته ی اصلی قدرت هیچ مجالی به نیروهای تحولخواه و حتی اصلاح طلبانی که خود رااصلاح طلبان میانه رو می دانند برای ورود به قدرت نمی دهد در مجموع انجام اصلاحات دموکراتیک

در تالار وحدت خبري از شعارهاي تند و سخنراني هاي آتشين نيست، اينجا حاصل رنج مردي سپيد موي بر صحنه رفته ‏است، که حکايتش حکايت ماست که "دو برابر مرگمان مرده ايم و نصف زندگي مان زندگي نکرده ايم". اين مردمي که ‏اينجا جمع شده اند، احتمالا حاضر به شرکت در ت

از این همه حزب و دسته و رسته که دلنگران انتخاباتند ، باید پرسید دلیل سکوتشان را. مگر اینها انسان نیستند؟ مگر حقوق بشر شامل حال اینان نمی شود؟ نکند با طرح مردمسالاری دینی خواستید از همین حالا خرجتان را سوا کنید که حقوق بشر تنها حقوق مومنین است؟نگذارید بار

آمریکا ستیزی فارغ از هر نوع ارزش داوری پدیده ایست گسترده با ابعادی متنوع و گوناگون. آمریکا ستیزان طیفی از بنیادگرایان دینی تا برخی روشنفکران پر نفوذ جهان سومی و حتی غربی را در بر می گیرند. این پدیده منحصر به کشورهای اسلامی نیست. بسیاری از دیگر کشورها

نویسنده ی ناشناس یادداشت مطول «مگر دانستن حق مردم نیست»؟! با دوختن زمین و آسمان به یکدیگر و دست یازیدن به هر شیوه و ترفند، کوشیده است، تصویر یک فرد «نا مسلمان، افراطی، برانداز و حامی حمله ی نظامی امریکا به ایران» را از نگارنده- رشید اسماعیلی- ارائه د

-«جنگ استثنا است و صلح قاعده»، این شعاری بود که جهان با سر دادن آن از پس ویرانه های جنگ عالمگیر دوم گام به عصر جدیدی نهاد. عبور از دنیایی که در آن جنگ قاعده و صلح استثنا بود، به دنیایی که صلح رفته رفته به قاعده ی آن تبدیل می شد البته پیروزی بزرگی برا

برای دلارام علی چه می توان کرد جز فریاد زدن؟ نمی دانم. همان «حکایت همیشگی استیصال». کاش می شد ما رانیز در زندانش شریک کنند. بیایید مدت حبس او را تقسیم بر تعداد همه ی کسانی کنید که از «حقوق برابر» دفاع می کنند

بسیاری از روشنفکران ایرانی نمی توانند یا نمی خواهند رابطه ی بین اقتصاد آزاد و دموکراسی را درک کنند. آنها از درک این نکته عاجزند که بدون وجود یک بخش خصوصی قدرتمند و یک بورژوازی مستقل و نیرومند صحبت کردن از دموکراسی به فریاد با لبهای دوخته می ماند. برر

آقای شریعتمداری!بیایید یکبار برای همیشه تکلیف این وابستگان اسراییل و آمریکا را مشخص کنید. بیایید یکبار برای همیشه مدارک و اسناد مورد ادعای خود را افشا کنید. بیایید یکبار برای همیشه مستندا معلوم کنید این وابستگان و حقوق بگیران آمریکا که به زعم شما همه

اگر تا چند سال پيش فعالين دانشجويي در نقطه اي قرار داشتند که به رغم فشارهاي حکومت مي توانستند خواستار "رفراندوم" شوند امروز اما نسل جديد دانشجويان به جايي رسيده است که مي بايست براي حق خود جهت "ادامه ي تحصيل" مبارزه کند. اخبار روزنامه ها و خبر گزاري

نحوه ی سلوک قابل در کنگره های حزب مشارکت ، توام با تواضع و فروتنی بود. او به عنوان یک عضو ارشد حزب با همه و از جمله با اعضای گمنامی که از دور ترین شهرستانها برای شرکت در کنگره آمده بودند گرم می گرفت و رفتاری صمیمانه داشت. هر گاه سخن می گفت متانت و اع

چپ اگر به فکر بازسازی است باید نسبت خود را با تجربه ی تاریخی چپ -در ایران و جهان-مشخص کند.و الا تکرار طوطی وار گفته ها و نوشته های احسان طبری،خسرو گلسرخی،بیژن جزنی و تازه گیها منصور حکمت تنها رجعتی خسارت خیز و تاسف بار به گذشته ای شکست خورده است.به ن

ستایش توده ها و مدیحه سرایی در وصف مردم از ارکان فرهنگ سیاسی ایرانیان است ، چنانکه اگر در میان احزاب و جناحهای سیاسی موجود – پوزیسیون و اپوزیسیون – یک نقطه ی مشترک باشد همین است: چاپلوسی «مردم» را کردن و تملق «توده ها» را گفتن.سیاستمداران پوپولیست بر

در يک نگاه واقع بينانه اصلاح طلبان در صورت بازگشت به قدرت تنها خواهند توانست برخي رويه هاي جاري در قواي مقننه و مجريه را تغيير دهند. تجربه 8 سال گذشته و عزم محافظه کاران جهت جلوگيري از اصلاحات بنيادين و ساختاري مويد اين نکته است. در چنين شرايطي اصلاح

عبدالله مومنی حالا در حبس است. تنها گناه و البته« گناه بزرگ» او دفاع از «حقوق بشر» است. حالا نوبت ماست. نوبت تک تک ما که عبدالله به نقض حقوقمان اعتراض کرد. نوبت همه ی فعالین سیاسی و مدنی است که به نقض حقوق شهروندی یکی از صادق ترین و شریف ترین فعالین

من اما بیمناکم از سرنوشت یاران پلی تکنیک بیمناکم بر سرنوشت دانشگاه در این روزها زیرا که می دانم این« گرگ باران دیده ی سرکوب» به کمین نشسته است در انتظار لحظه ای غفلت و لختی فرصت تابدرد و به خون کشد هم از آنگونه که در تیر ماه ۷۸ چنین کرد. از تصورش بر

آیا نیروهای سپاه پاسداران آنچنان که در موارد مشابه مرسوم است به نظامیان بریتانیایی برای خروج از آبهای داخلی ایران اخطار داده اند و نیروهای مذکور به رغم اخطار نیروهای ایرانی، به پیشروی در آبهای داخلی ایران ادامه داده اند؟ یا اینکه این نیروها بدون هیچ

تو اما کار بزرگی کردی: «حقوق زن» را از فهرست کلیشه ای و لوکس بحثهای روشنفکران منفعل خارج کردی و «کوچه به کوچه کو به کو» تحقق آن را پی گرفتی.تو به ذلت و ترس تن نسپردی، در زمانه ای که «نگه جر پیش پا را دید نتواند» .تو به میدان آمدی تا با شهامت بگویی «ز

به راستی اگر حاصل اعمال انقلابیون را با بیلان کار شاه مقایسه کنیم چه نتیجه ای به دست می آید؟ در این صورت آیا با همان قاطعیت همیشگی می توانیم حکم «اسطوره های قابل ستایش» را بر آفرینندگان سیاهکل و اتفاقات مشابه آن جاری کنیم؟ شکی نیست که صفایی فراهانی و

به راستی الگوی رهبری سیاسی آن «جهان دیگری » که چپها می گویند «ممکن» است چه کسانی هستند؟نهادهای جایگزین نهادهای لیبرالی کدام خواهند بود؟ کدام نظام اقتصادی، سیاسی و حقوقی قرار است جایگزین ترتیبات لیبرالی شود؟ اینها سئوالات ساده ای هستند که چپهای مد

در دموکراتیک ترین کشورهای دنیا هم، گاه پیش آمده است که عالیترین مقامات سیاسی با «هو» و«فریاد» دانشجویان و شهروندان مواجه شده اند.در چنین شرایطی نخبگان سیاسی و اجتماعی کشورهای مزبور نه تنها شهروندان را مورد عتاب و خطاب قرار نمی دهند بلکه مقامات مربوطه

تاریخ اگرچه دستاویز موثری برای اثبات ادعاهای ضد لیبرالی نیست اما شاهدی امین و قابل اتکا بر بطلان طرحی است که مارکسیستها برای ایجاد دگرگونی بنیادین در سرشت جهان و انسان درانداختند و لاجرم جز فاجعه نیافریدند. تاریخ به ما نشان داد که کارل مارکس با هم

پرسش اینجاست که اگر به جای ائتلاف بنیادگرایان دینی، مرتجعین مذهبی و بخشی از چپ اسلامی، کمونیست‌ها یا مجاهدین خلق بر اریکه قدرت نشسته بودند روند اتفاقات چقدر متفاوت بود؟ دامنه خشونت و کشتار مخالفین چقدر کمتر می‌بود؟

دانشگاه امروز ديگر دشمنان خويش را خوب مي شناسد. دانشجويان مي دانند كه خطر از سوي ليبراليسم و انديشه اقتصاد ليبرالي نيست. خطر از سوي فاشيست هايي است كه جامه دين به تن كرده اند و "هر گونه انديشه آزاد" را نشانه گرفتند. دانشگاه با همان حيات نيمه جان هم

دوم مردادماه يادآور مرگ مرديست كه جايي فراتر از "ايسم" ها و"ايست" ها، انسان را سرود.براي من نام،ياد و شعر احمد شاملو ياد آور شمعي است كه بي واهمه "خاموشي" را و" سياهي" را نشانه گرفته است.شاملو را زيسته ايم ما،آنجا كه مي سرايد: هرگز كسي چنين فجيع به

اقداماتي نظير تحصن ،‌ اعتصاب غذا و اجتماع مسالمت اميز نه تنها برخلاف منطق مبارزات دموكراتيك و خواست اصلاحات بنيادين نيست ،‌ بلكه كاملا در جهت و به سود اهداف آزادي خواهانه و حقوق بشري است / مبناي حقوق بشر «فرد»‌ و «آزادي» اوست . حال اگر جمعي از افراد

مسئله امروز ايران ،‌ انقلاب پرولتري يا نابودي سرمايه داري نيست ! دوگانه كاذب بورژوا / پرولتر و دامن زدن به آن با توجه به شرايط عيني جامعه ايران به مثابه گام زدن بر ابر توهم است . تنها دوگانه هاي اصيل امروز دو گانه هاي دموكراسي / توتاليتاريسم ،‌ آزادي

آناليز شبهاي برره چه دخلي دارد به شوراي امنيت و پرونده هسته اي ايران . حكايت اين است كه گويا بسياري از «مردم» و «مسئولين» نمي دانند «شوراي امنيت» يعني چه ؟ و خلاصه در يك كلام گرفتار «سندرم» برره شده اند

در پس اين واكنش هاي هيجاني و شتابزده چه انگيزه اي نهفته است ، ‌گويا برخي از نيروهاي سياسي در ايران آنچنان در توهم شكست ناپذيري غرق شده اند كه از درك بديهي ترين مسائل سياست بين المللي نيز عاجز مانده اند