بارها علیه بنیادگرایی اعتراض شده‌ و خطر آن برای آزادی‌ها و حقوق فردی و شهروندی و توسعه جامعه گوشزد شده‌است. اما هر آینه این فریادها بلندتر شده‌است و این انذارها جدی‌تر، از سوی سیاستمداران و حتی برخی فعالان مدنی و سیاسی کم‌تر جدی گرفته‌ شده‌ یا خطر

ایدئولوژی دموکراسی‌خواهی که بیشتر بر اثر بحران مشارکت در دهه 70 و اوایل 80 بر فضای دانشجویی حاکم شد، هنوز هم توان بالقوه برای بسیج نیروهای دانشجویی دارد. زیرا ایدئولوژی حاکم بر جنبش اجتماعی باید دست کم بتواند وانمود کند که توانایی برآورده کردن منافع

انقلاب انگليس (همتاي انقلاب فرانسه در 1789) جنبش بزرگي بود. دولت که از نظم کهنه فئودالي حمايت مي‌کرد، به سختي واژگون شد. قدرت به دست طبقه‌ای نوين افتاد و بدين سان امکان تکامل آزادتر سرمايه‌داری فراهم آمداقتصاد انگليس در قرون 16 و 17 مبتني بر کشاورزی

جنبش دانشجویی از حیث ساختار و نحوه سازماندهی به مثابه جنبشی اجتماعی از سلول‌های نیمه خودمختار که بعضاً ایدئولوژی‌های متفاوتی دارند، تشکیل شده‌است که عدم تمرکز و عدم پیروی از رهبری عالی مقام را ایجاب می‌کند. علاوه بر آن ویژگی‌های نسلی را هم‌چون شرایط