آنها پلاکارد به دست نشسته اند روی زمین و درقاب تصویر با ما حرف می زنند. تحصن و تصویر تحصن آن 6 تن در ساعت 6 صبح دربرابر دانشگاه امیر کبیر بازآفرینی خلاقانه واقعیت کوی دانشگاه 1378 در برابر دیدگان فراموشکار است. این بار آنان هستند که به عکس نیروهای فش

سال ۱۳۸۵ با همه تنش‌ها و ناملایماتی که با خود داشت در عین حال سالی پرشور و انرژی بخش برایمان بود. سالی که نرخ رشد جنبش زنان تصاعدی بالا رفت و انفجار جنبش را نوید داد. سالی که در ۲۲ خردادش نیروهای بسیاری از جنبش دانشجویی و جنبش سندیکایی، جنبش زنان را حمایت

طي حدود سه دهه گذشته پس از انقلاب، چنين به نظر مي آيد که حفاظت از امنيت در جامعه ما از طريق برخورد با احزاب و گروه هاي سياسي زير عنوان "ضد انقلاب" (دهه 60)، برخورد با اهالي فرهنگ زير عنوان "مهاجمان فرهنگي" (دهه 70) و برخورد با جنبش هاي اجتماعي زير عن

از 5 شهريور 1385 که کمپين يک ميليون امضا براي تغيير قوانين تبعيض‎آميز در خيابان و در برابر درهاي بسته موسسه آموزشي رعد جوانه زد، حرکتي آغاز شده است که چون موجي بي وقفه پيش مي رود و در هر اوج و فرودي نه تنها بر توان و قدرت جنبش زنان مي افزايد، بلکه

اقبال جمعي حتي براي آزادي نمادين سه تن از زندانيان سياسي، اين سه روز ويژه ( 23تا 25 تيرماه) را در تاريخ ما و در اين بي تريبوني اندک مان، علاوه بر روزهاي کمپين جمعي براي آزادي زندانيان سياسي به روز همه زندانيان گمنام و خانواده هايشان بدل نمود. فرصت