چندي پيش مهدي كروبي از سوي حزب اعتماد ملي به عنوان نامزد رياست جمهوري دهم معرفي شد. اين در حالي است كه از سوي ديگر محمد خاتمي نيز زمزمه هاي ورود با پيش شرط خود را در اين انتخابات اعلام كرده است‏ ، هم چنين حسن روحاني ، محمد رضا عارف و محمد باقر قاليباف نيز گزينه هايي هستند كه حضور خود را تاكنون رد نكرده اند اما آيا همگي نامزدهايي كه در بالا ذكر نامشان شد حرف تازه اي براي گفتن دارند؟ آيا امروز راي هاي خاموش و دوستداران واقعي اصلاحات دغدغه ي اصلي شان تنها كنار زدن احمدي نژاد از رياست جمهوري با هر دستاويزي است يا روي كار آمدن گفتماني نو با انديشه ي اصلاح طلبانه اي بسيار گسترده تر از گفتمان خاتمي و كروبي ؟ پرسشي كه امروز بايد از آقاي خاتمي و آقاي كروبي پرسيد اين است كه هم ميهنان عزيز! چرا مردم ايران در انتخابات رياست جمهوري هفتم و مجلس ششم حضوري پر رنگ آن هم به سوي اصلاحات داشتند و چرا از آن پس حضور مردم در انتخابات بسيار كم رنگ شد ؟ چرا دولت آقاي خاتمي و مجلسي كه رياست آن بر عهده ي آقاي كروبي بود به هيچ روي از كساني كه فكري نو داشتند حمايت قاطعانه اي نكرد ؟ بي شك نيرو هاي روشن انديش و پيش رو در بين اصلاح طليان كم نبوده ونيستند اما آيا آقاي خاتمي در زمان رياست جمهوري خويش از وزراي خويش و دانشجويان و روزنامه نگاران نو انديش كه اصلي ترين حاميان ايشان بودند دفاع كرد كه امروز بخواهد از مردم ايران دفاع كند ؟ اگر آقاي خاتمي يا كروبي نامزد شوند چه منتخب مردم بشوند و چه نشوند شكست يزرگي براي اصلاحات است چرا كه اگر راي بياورند هيچ حرف تازه اي براي جامعه ندارند و به بيان ديگر حضور ايشان بيان گر عدم وجود انديشه اي نو و فردي شايسته ي رياست جمهوري در بين اصلاح طلبان پس از 12سال ! است و اگر هم راي نياورند براي سال هاي زيادي بايد فاتحه ي اصلاحات البته به معناي واقعي آن را خواند چرا كه شايد افراد نوظهوري پيدا شوند و اصلاحات را از همين هم كمتر بخواهند.
به نظر مي رسد امروز تنها گزينه اي كه مي تواند خواست هاي اقشار زيادي از جامعه ي ايران را بر آورده كند عبدالله نوري است. ويژگي هايي كه ايشان را از ديگر نامزدها برتر مي كند ، دارا بودن سابقه ي موفق اصلاح گرانه با ديدي بسيار بازتر از ديگر نامزدهاي اصلاح طلب در وزارت كشور ، مجلس و در عرصه ي جامعه ي مدني و در حيطه ي مديريت روزنامه و شهامت لازم ايشان براي رودر رويي با هر گونه ناملايمات از سوي جريان هاي مخل اصلاح طلبي است هم چنين ايشان جزو معدود افراد حاضر در موج اصلاحات 76 بودند كه در عين حضور در هيأت دولت براي پيش برد جنبش اصلاحات حاضر به پرداخت هزينه هاي بسيار سنگيني شدند و مهم تر اينكه ايشان با صراحت لهجه و ديگر ويژگي هايي كه براي يك شخصيت كاريزماتيك لازم است تا بتواند بخش قابل توجهي از جامعه را با خود همراه كند را دارا هستند و اين بار بر خلاف سال 84 ايشان خود نيز از حضور در انتخابات ابايي ندارند.
فراموش نكنيم كه براي مردم ويژگي ايستادگي و مقاومت نامزد مورد نظرشان از همه چيز مهم تر است و اين ويژگي زماني به بهترين شكل رخ مي نمايد كه سخن و انديشه ي وي نيز داراي نگاه بسيار باز تحول خواهانه باشد چيزي كه در آغاز رياست جمهوري آقاي خاتمي مردم و دانشجويان به گمان آن بودند ولي پس از چندي به عدم ايستادگي لازم ايشان در برابر مخالفان اصلاحات رسيدند و خود نيز از آن دست كشيدند كه : الناس علي دين ملوكهم ، چرا كه مي ديدند در اين بين بازنده بودند و شايد احساس فريب خوردگي داشتند و دانشگاه نيز كه روزي جايگاه پرورش نو انديشان و آزاد انديشان بود كم كم به مدرسه ي بزرگي تبديل شد كه همچو جامعه ي خويش رنگ رخوت و بي انگيزگي به خود گرفت تا كم تر كسي بتواند از آن سراغ شور و حرارت جوانانه ي يك جوان عاشق ميهن را بگيرد و اين آتشي بود كه نگاه ها را نسبت به بسياري از مدعيان اصلاحات بد بينانه كرد و روز به روز و انتخابات تا انتخابات كه گويي گود قدرت است و هيچ يك براي ديگري حاضر به فداكاري نيستند اين شعله افروخته تر مي شود و بي شك اگر اين گونه ادامه يابد دامان بسياري كه بي تقصيرند را نيز هم چون گذشته خواهد گرفت.