نهاد دانشگاه و فضاي ساختاري آن همواره فرصتي بوده است براي مطرح شدن انواع و اقسام آراء و عقايد گوناگون و در عين حال مكاني براي بحث و گفتگو براي صاحبان آن آراء و عقايد. همچنين خصلتهاي دانشجويي و قرار گرفتن در چنين محيطي شكل گيري جريان هاي مختلف فكري ، اجتماعي و سياسي در دانشگاه را ممكن ساخته است. حال گاه اين جريان ها در غالب تشكل نمود يافته اند و گاه به صورت طيف شناسايي شده اند.

فضاي امروزۀ دانشگاه نيز علي رغم انواع و اقسام فشارهاي وارده از سوي نهادهاي امنيتي حاكميت و موج احضارها و تعليق ها و ديگر فشارها و ضايع شدن حقوق دانشجويان ، از اين مقوله مستثني نيست و امروزه نيز شاهد شاهد حضور جريان ها و تشكل هاي مختلف دانشجويي اعم از چپ و ليبرال و مذهبي و انجمن هاي اسلامي و غيره هستيم. هرچند كه شرايط اجتماعي فعلي و جامعه و نيز بعضي عملكردهاي نابجا و خطاي برخي تشكل هاي دانشجويي به نوعي جنبش دانشجويي را نيز به محاق برده است ، اما به هر حال هنوز هم جريانهاي دانشجويي حداقل توانسته اند همچنان صرف وجود خويش را در دانشگاه از گزند حوادث مصون بدارند. در شرايط فعلي نيز فضاي دانشگاه از اهميت اساسي برخوردار است.

ملي گرايي به عنوان باور به ارزش هاي ملي و لحاظ كردن منافع ملي در تحليل ها و عملكردها ، تاكنون حداقل در تاريخ 30سالۀ جنبش دانشجويي پس از انقلاب ، هيچ گاه به عنوان يك جريان در دانشگاه مطرح نبوده است. علت اين امر را در دوره اي مي توان فضاي خاص دانشگاه و هژموني جريان هاي چپ و پس از آن مذهبي دانست و در اين چندسالۀ اخير نيز كم كاري دانشجويان ملي گرا و عدم شكل دهي به يك شبكۀ ارتباطي بين اين فعالان نيز مزيد بر علت است. اما در شرايط كنوني كه ميهنمان با آن دست به گريبان است و فضاي فعلي دانشگاههاي كشور ، لازم است كه خون تازه اي در رگهاي جنبش دانشجويي تزريق شود. هماهنگي نيروها و فعالان دانشجوي آزاديخواه و ملي در غالب يك ائتلاف مي تواند مثمر ثمر واقع گردد. لازم به ذكر است كه پرداختن به ارزشهاي ملي و لحاظ كردن منافع ملي ، موضوعاتي هستند كه تا حدودي توسط ديگر گروهها و جريان هاي فعال در دانشگاه نيز به آنها پرداخته شده است. اما دانشجويان ملي چنين موضوعاتي را دغدغۀ اصلي خود قرار ميدهند و در عين حال پي گير ديگر آرمانهاي مشترك جنبش دانشجويي نيز خواهند بود.

قدرت ، ثروت ، منزلت : خواسته هاي اصلي
شايسته است كه دانشجويان آزادي خواه ملي سه مؤلفۀ فوق را مد نظر قرار دهند. اين مؤلفه ها مي توانند در وجوه خارجي و داخلي خود مطرح گردند. در وجه خارجي مي توان قدرت را به نيرومندي در عرصۀ بين المللي جهت حفظ منافع حياتي و ملي و نيز تماميت سرزميني ؛ ثروت را به ايجاد و افزايش ثروت ملي ؛ و منزلت را به استيفاي حقوق تاريخي و ملي در عرصۀ بين المللي و ارتقاء وجهۀ ايران نزد جهانيان تعبير كرد. دست يابي شهروندان به حقوق سياسي و بالا بردن مشاركت مردمي در امر ادارۀ كشور ، توزيع عادلانۀ ثروت و نيز رعايت حقوق و آزادي هاي مدني-اجتماعي و رفتار ظابطه مند و احترام آميز با شهروندان ايراني از سوي حاكميت نيز وجه داخلي مؤلفه هاي مطرح شده را تشكيل مي دهند.